Ik ben er wel een beetje klaar mee, zeker met het handhavende beleid in het hoge noorden. Ik zal jullie vertellen waarom ik zo gefrustreerd ben.
Een eerdere schokkende zaak
Vorige week kregen we opnieuw een melding over de twee broers waar we eerder al pony Tine hadden weggehaald. Dat was destijds een afschuwelijke situatie. Ondanks talloze klachten gebeurde er lange tijd niets, totdat er iemand van de dierenpolitie uit Twente in actie kwam. Een hond die daar al jaren aan de ketting lag, was er zo slecht aan toe dat hij direct moest worden ingeslapen. Ook met Tine was het kantje boord vanwege verwondingen aan haar hoef en oog. Gelukkig is Tine inmiddels goed hersteld en heeft zij een fantastisch nieuw thuis gevonden.
Opnieuw misstanden
De nieuwste melding ging over een pony op ditzelfde adres die zwaar hoefbevangen was. We hebben dit direct doorgegeven aan de dierenpolitie in het noorden. Tot mijn grote verbazing speelden zij de melding simpelweg door naar een andere handhavende dienst. Er was naar mijn mening meer dan genoeg bewijs om de overgebleven paarden direct in beslag te nemen. In plaats daarvan heeft deze andere instantie de eigenaar de opdracht gegeven om een dierenarts en een hoefsmid te laten komen. Ze krijgen dus wéér een kans op herstel. Hoeveel kansen kan iemand krijgen?
Verantwoordelijkheid nemen
Ik vind dit onbegrijpelijk. De dierenpolitie laat de paarden in wezen gewoon aan hun lot over. Uit pure frustratie zou je bijna roepen dat de dieren nog beter af zijn bij de slager, want dan is hun pijn tenminste voorbij. Volgens de wet is iedereen verplicht om hulpbehoevende dieren te helpen, maar het doorschuiven van de verantwoordelijkheid valt daar absoluut niet onder. Zelfs de politie moet zich aan de wet houden en hoort te vechten voor het welzijn van deze dieren.
Natuurlijk is de slager voor ons geen echte optie, maar het geeft wel aan hoe machteloos we ons voelen. Mijn opa zei vroeger altijd dat je pas echt van dieren gaat houden als je de mensen leert kennen. Dat is echt een waarheid als een koe.
Groeten,
Henk